Udało się... Raczkujemy!!!!

 Udało się!

Po wielu miesiącach intensywnych ćwiczeń zaczęłam RACZKOWAĆ!!!

Aaa!!!

Huraaa!!!
Jupi!!!!
 Mała Misia wymiata:o)

Misiowi rodzice są w takim szoku, że chyba jeszcze do nich nie dociera to, co się stało. 

*

W środę, po porannych ćwiczeniach, postanowiłam pokazać babci i cioci Malwinie na co mnie stać i zaczęłam RACZKOWAĆ do jednej ze swoich zabawek!!! Oczywiście ani tata ani misiowa mama nie byli świadkiem moich pierwszych "raczków". Misiowa mama (o dziwo!) wcale się tym nie przejęła i od rana wpadła w euforię szczęścia- najpierw się popłakała... a już pod koniec dnia tańczyła i skakała z radości pod sufit- cała misiowa mama:o)

 Od dzisiaj mówcie do mnie Raczkująca Basia:o)

***

Kochani Misiowi Przyjaciele!!!

Z całego serca pragniemy Wam podziękować za doping, pomoc i wszelkie wsparcie. Dziękujemy, że jesteście z nami i śledzicie "małe-duże" misiowe postępy.

* 

Kochani Misiowi Przyjaciele!!!

Kilka dni temu dowiedzieliśmy się o kwocie zebranej w ramach 1% podatku. Podobnie jak w ubiegłym roku-na misiowym koncie w Fundacji JiM-udało się zebrać naprawdę dużo pieniążków, które w istotny stopniu wspomogą misiową rehabilitację. 
 Przy tej okazji chcielibyśmy podziękować WSZYSTKIM i każdemu z osobna za zaangażowanie i pomoc w akcji przekazania 1% podatku naszej Basi (Małej Misi)!!!
To dzięki Wam- dziś możemy cieszyć się z misiowego raczkowania. To dzięki Wam- Basia w końcu zaczęła się przemieszczać. To dzięki Wam- Basia z dnia na dzień robi coraz to większe postępy. Za to wszystko z całego serca Wam

 DZIĘKUJEMY!!!

Agnieszka i Paweł Ożga (Misiowi Rodzice)

Drugie Misiowe Urodzinki!!!

Dwa tygodnie temu obchodziłam swoje Drugie Misiowe Urodzinki.  Ahh... jaka już jestem duża- mam już DWA LATKA!!!

Oczywiście misiowe przyjecie urodzinowe nie mogło się obejść bez gości i całego mnóstwa ślicznych misiowych prezentów- za które bardzo wszystkim dziękuję!!! Kochani, z całego serducha dziękuję za to, że w tym szczególnym dniu byliście z nami, a w szczególności dziękuję za obecność moim misiowym kolegom- Ziemkowi i Tytusowi.

*

Przy okazji moich urodzinek z całego serducha chciałabym podziękować wszystkim za nieustanny doping i wsparcie w walce o moją samodzielność, a w szczególności moim Kochanym ciociom rehabilitantkom, całej rodzinie, dziadkom, wujkom, ciociom oraz Wszystkim Kochanym Misiowym Przyjaciołom, którzy cały czas o mnie pamiętają.

Dziękuję, za to że jesteście z nami!!!

 *

***

Drugie urodzinki to też wspaniała okazja na podsumowanie moich misiowych postępów:

1. Wsparta o coś- sama STOJĘ.

2. Prawie sama RACZKUJĘ* !!! 

*  trzymana za misiową pupę potrafię przejść do przodu kilka długości materaca. 

 3. Wydaję z siebie coraz to nowe dźwięki i dzisiaj po raz pierwszy głośno powiedziałam słowo: 

"TATA*" !!!

*choć jeszcze nie intencyjnie, to i tak na twarzach misiowych rodziców zagościł wielki banan :o)

4. Znacznie poprawiłam się oddechowo- i od początku roku nie miałam na stałe podłączanego koncentratora tlenu (jedynie w awaryjnych sytuacjach)- choć jeszcze ciągle wymagam codziennego odsysania wydzieliny z górnych dróg oddechowych (użycia ssaka) i codziennych nebulizacji.

 5.  Coraz więcej rozumiem i z dnia na dzień pojawiają się u mnie nowe misiowe umiejętności, jak choćby kiwanie głową na "nie", przewracanie kartek w książeczkach i machanie "pa-pa" (ale tylko rodzinie i ...tylko na Skype'ie!!!).

 ***

Tak w ogóle to przepraszam wszystkim , że długo nie uaktualniałam misiowego bloga, ale w moim misiowym życiu dużo się ostatnio działo.

W poniedziałek byłam na konsultacjach w sprawie aminokwasów z firmą Aminocure i już pod koniec miesiąca zaczynam terapię aminokwasami. Terapia (choć bardzo kosztowna -koszt ok. 260 euro za 30 dniową kurację)- może w istotny sposób wspomóc misiową rehabilitację.

Co więcej-od ponad trzech tygodni jeżdżę do Stowarzyszenia Potrafię Więcej na Wczesne Wspomaganie Rozwoju (WWR) - do pani psycholog i pani logopedy.  

*

No i najważniejsze... jest szansa, że Mała Misia pójdzie do... przedszkola!!! 

Tak, tak-  dobrze przeczytaliście... do PRZEDSZKOLA!!! 

 *

Aaa!!! Mala Misia wymiata:o)

 *

Dzięki temu, iż znacznie poprawiłam się oddechowo jest szansa iż najpóźniej od września przyszłego roku pójdę do jednego z poznańskich przedszkoli i ...bardzo, ale to bardzo się z tego cieszę!!!

 :o)

Jesień w misiowym domku

Pewnie zastanawiacie się o słychać u Małej Misi?

Na pewno! Powiem Wam w sekrecie, że Mała Misia nie próżnuje i dalej ostro pracuje. No więc, gdzie te postępy?

Dlaczego jeszcze nie raczkuję... nie chodzę?!

Spokojnie, spokojnie... wszystko w swoim czasie. Postępy są, ale... no właśnie, to "ale"... Misiowi rodzice już się przyzwyczaili, że misiowa rehabilitacja to nie jest takie "hop-siup". Nawet, jeśli jestem już prawie gotowa do misiowego raczkowania, to spokojnie...chwila... pozwólcie mi się nacieszyć etapem "zero" - "tuż przed" raczkowaniem, a zobaczycie, że efekty misiowej rehabilitacji jeszcze Was zaskoczą...

...ba- przecież już zaskakują!

***

Dwa tygodnie temu, w końcu "odbębniłam" misiowe szczepienia. Misiowi rodzice oczywiście bali się,  jak ja na nie zareaguję? Ehh... rodzice! Jak zwykle panikują. Oczywiście zniosłam je bardzo dobrze- bez temperatury, humorów, czy zmiennego nastroju. Ha! Tylko ja tak potrafię zagryźć misiowe zębole i ani pisnąć podczas misiowego ukłucia... a  skoro jesteśmy już przy temacie gryzienia, muszę sie czymś pochwalić. Pojawiła się u mnie nowa misiowa "umiejętność", czyli zgrzytanie misiowymi zębolami... hihi:o) Niestety, misiowi rodzice nie cieszą się z mojej nowej misiowej zabawy i zatykają uszy gdy tylko usłyszą misiowe zgrzytanie... ehh, trudno...ich strata! 

Mi się tam ono bardzo podoba!!!

 <zgrzyt, zgrzyt> 

;o)

Dwa tygodnie temu odwiedziłam też misiową rehabilitantkę. Ciotka jak zwykle pochwaliła mnie za "małe-duże" misiowe postępy i zaleciła dalsze ćwiczenie misiowych raczków. Teraz codziennie "sunę" na czworaka po misiowej podłodze ponad 1 km ... że niby dużo? Oj tam, oj tam- co to dla Małej Misi!!!

Damy radę? 

Tak, damy radę!

...innej opcji nie ma!!!

:o)

...a gdy już nie będę miała sił na raczkowanie, to zatrudnię misiowego tatę do noszenia mnie "na barana"!...albo raczej "na głowie".  Misiowy tato bardzo dobrze sprawdza się w roli misiowego tragarza- co zdążyłam już wypróbować podczas ostatnich misiowych spacerów.

***

Na pewno nie zgadniecie co robiłam w ubiegły weekend?! Tydzień temu byłam na trzecich urodzinkach mojego nowego misiowego kolegi- Ziemowita. Nie mogło być inaczej i było po prostu ... super!!! Piękna słoneczna pogoda, balony, tort,  duuużooo ziemkowych przyjaciół, no i oczywiście "on"- solenizant:

Ziemowit.

Oczywiście od razu się polubiliśmy i ...muszę przyznać, że niezły z niego przystojniak! :o)

***

...a na koniec mam dla Was małą niespodziankę- moje pierwsze misiowe selfie.

Z misiowym tatą:

...i "nie-do-końca" udane z misiową mamą:

;o) 

Obiecuję, że przy kolejnym bardziej się postaramy:P

Misiowy tygrysek

Co słychać u Małej Misi?...ćwiczymy, ćwiczymy i jeszcze raz ćwiczymy! ...a jak nie ćwiczymy, to ...ćwiczymy- a jak!
Jednym słowem nie obijam się i dzień za dniem staram się wykonywać program ćwiczeń zalecony przez misiową rehabilitantkę.

Chciałoby się napisać, że: "Już raczkuję!" Niestety... jeszcze nie;o) Choć z dnia na dzień staję się coraz silniejsza i robię postępy w misiowym staniu.

...i "czytaniu" misiowych książeczek:

 *

Przez zmienną misiową pogodę musieliśmy jednak wrócić do misiowych inhalacji.. i tu niespodzianka! Sama zaczęłam trzymać misiowy inhalator i pomagać rodzicom przy inhalacjach. 

*

Ostatnio zmieniły się też moje misiowe zwyczaje- bardzo polubiłam "słowo"- albo raczej gest "nie"- czyli kiwanie misiową główką na prawo i lewo. Kiedy na przykład misiowa mama pyta się, czy chcę się napić z misiowego kubeczka?- mówię "Nie!" Kiedy misiowa mama chce mi dać coś nowego do zjedzenia- mówię "Nie!" Kiedy misiowa mama chce mnie ustawić w pionizator- mówię "Nie!" Kiedy misiowa mama mówi, że zaczynamy ćwiczyć- mówię "Nie!" Ha! W końcu mogę wyrazić swoją dezaprobatę co do misiowych ćwiczeń logopedycznych, rehabilitacji, czy nauki jedzenia i picia.

*

W zeszłym tygodniu miałam natomiast nie lada odwiedzinki! Odwiedziła mnie ukochana wolontariuszka- ciocia Iwonka i misiowy wujek -Rafał. Od wujka dostałam śliczną interaktywną pacynkę- tygryska. Prezent oczywiście bardzo mi się spodobał i od dwóch dni nie robię nic innego tylko słucham piosenek śpiewanych przez rozbrykanego tygryska...i sama też brykam przy łóżku jak "misiowy tygrysek"!

...z naciskiem na "misiowy";o)